کودتای انتخاباتی در حال گذر به کودتای نظامی است!

سازمان دهندگان کودتا نيروهای ضدشورش و امنيتی را در خيابان‏ها مستقر کرده‏ و به سرکوب تظاهرکنندگان و دستگيری گسترده فعالين سياسی و جنبش‏های اجتماعی پرداخته‏اند. فضای کشور به شدت امنيتی و نظامی شده است. نيروهای سرکوب درمواردی بی محابا مردم را به گلوله بسته‏اند. در طی دو روز گذشته تعدادی از تظاهرکنندگان و دانشجويان جان خود را از دست داده‏اند. کودتاگران پيامک‏ها و تلفن‏های دستی را قطع کرده، سايت‏های غيردولتی را بسته، روزنامه‏ها را تحت کنترل شديد در آورده، خبرنگاران خارجی را از کشور بيرون نموده و امکانات ارتباطی را به شدت محدود کرده‏اند.

تمام تلاش کودتاگران آن است که با سرکوب و کشتار در بين مردم جو وحشت به وجود آورند، ارتباط فعالين سياسی و اجتماعی را با مردم مختل سازند، تا بدين ترتيب بتوانند مردم را به خانه‏های خود برگردانند و حرکت اعتراضی مردم را خاموش سازند.
در اين چالش سنگينی که بين سازمان‏گران کودتای انتخاباتی و مردم جريان دارد، تداوم اعتراضات امر حياتی است. چرا که تداوم اعتراضات، احتمال پيروزی مردم و شکست جريان حاکم را افزايش می‏دهد. برای تدوام اعتراضات لازم است به آن شيوه‏های مبارزاتی توسل جست که موثر و کارا بوده و هزينه کمتری را داشته باشد.
دولت کودتا به جهت دارا بودن ارگان های متعدد "ضد شورش" از امکانات بيشتری برای سرکوب در خيابان‏ها برخوردار است. ولی آن‏ها امکان حضور در محل‏های کار و در مناطق مختلف شهر را ندارند و نمی توانند به زور کارگران و کارمندان را به سر کار برگردانند و يا مغازه‏ها باز نگهدارند.
گسترش جبهه مبارزه با کودتاگران در سراسر ايران، در شهرهای مختلف، درمحلات، خانه‏ها و پشت بام‏ها و محل کار، می‏تواند از قدرت سرکوب و کارائی آن بکاهد. تجربه نشان داده است که اعتراض و اعتصاب همگانی و سراسری، شيوه مبارزاتی موثر و نسبتا کم هزينه است و می‏توان با از کار انداختن توليد، بستن مغازه‏ها و تعطيلی ادارات، کودتای انتخاباتی را شکست داد و ابطال انتخابات ۲۲ خرداد را بر حکومتگران تحميل کرد. اعتراض و اعتصاب همگانی می‏تواند با تظاهرات خيابانی و بست نشتن و يا ساير شيوه های مبارزاتی همراه گردد.
هم اکنون زمينه برای اعتراض و اعتصاب همگانی و سراسری به درجاتی آماده است. ولی عملی کردن آن مستلزم کار تبليغی و سازمان‏گرانه است. در چند روز گذشته اين شيوه در مواردی به کار گرفته شده است. ولی لازم است که اين شيوه مبارزه گسترش يابد و در سراسر ايران بکار گرفته شود. در انقلاب بهمن اعتراض و اعتصاب همگانی و سراسری و به ويژه اعتصاب کارگران نفت نقش جدی در کاهش قدرت سرکوب رژيم شاه داشت. امروز کاربست اين شيوه مبارزاتی می‏تواند هم توان حرکت اعتراضی را بالا برد و هم قدرت سرکوب کودتاگران را کاهش دهد. فعالين سياسی که از تجربه مبارزاتی برخوردارند، در اشاعه اين شيوه مبارزاتی می‏توانند نقش جدی بازی کنند.